| تبليغات | X |
|
من در اين نوشته براى ديگران نسخه پيچى نمي كنم. فقط قصد دارم افكارم رو با ديگران در ارتباط بگذارم و از افكار اونها بهره مند بشم. همين! انسان گاهى در ارتباط با اطرافيانش دچار يك سرى تغييرات شخصيتى و رفتارى مى شه. به نظر من اين تغييرات و در اصل اين روابط با افراد مختلف هست كه شخصيت يك فرد رو پخته تر مى كنه و باعث ميشه فرد رفتار هاى عقلانى تر از خود نشون بده و حرف هاى سنجيده ترى بزنه. همين تغييرات در نظر بقيه، (مخصوصاً همون هايى كه فرد باهاشون در ارتباط بوده و متاثر از اون ها دچار تغيير شده) به ناراحت شدن، بى معرفتي، دروغگو بودن، دورويى، بى خيالى و هزار جور صفت ديگه تعبير ميشه. چون اون ها هم براى خودشون يه شخصيت درست كردند از فردى كه مى شناختند و انتظار ديدن تغيير در اون شخصيت رو ندارند. اون ها اين رفتار ها رو، رفتار هاى بد مى دونند. در واقع اين صفات، بد هم هستند. اما بايد توجه كرد كه بد يا خوب بودن در موقعيت معنا پيدا مى كنه. يعنى شرايطى كه يك فرد در اون قرار مى گيره باعث ميشه كه يك سرى كار ها انجام بده يا حرف هايى بزنه كه از نظر خودش (در موقعيتى كه قرار داره) كاملاً درست و به جاست. اما شخصيت مقابل با توجه به اينكه در موقعيتى متفاوت از فرد ديگه قرار داره اون كار ها رو نمى پسنده و اون ها رو بد مى دونه و تعبير هاى ديگرى از اون ها برداشت مى كنه. در اصل هيچكدام هم اشتباه نمي كنند. چون همه چيز رو با شرایط خودشون مى سنجند. همين عدم تعادل و تفاهم ميان اعمال و حرف هاى دو يا چند فرد معمولاً باعث ايجاد كدورت ها و گاهى حتى از بين رفتن اين روابط ميشه. روابطى كه براي اعتلاى يك فرد و ساختن شخصيت اون لازم و اجتناب ناپذيره. حتى اگه باعث ناراحتي هاى زودگذر يا پايدار بشه! من با خودم فكر كردم و بهترين راه حلى كه به نظرم اومد اين بود كه به طور مستقيم و رو در رو و بدون واسطه اين افكار رو با طرف مقابل در ميان بگذاريم. كارى كه ما (اول از همه خودم رو مي گم) خيلى وقتا انجام نمى ديم و ترجيح مى ديم با گوشه و كنايه حرفمون رو منتقل كنيم كه به نظرم بدترين حالت هست و هيچ وقت نتيجه مطلوب نمى ده و به مستحكم شدن روابط بدون دلخورى كمك نمى كنه. بر روى اين مساله هم كه حتما به صورت رو در رو مسايل رو در ميون بگذاريم تاكيد مي كنم. چون استفاده از روش هاى ارتباطي نظير اس ام اس و چت و نامه و تلفن هيچگاه به طور كامل احساسات و لحن بيان و مقصود ما رو منتقل نمى كنند. در اصل اين ضعف ما در ارتباط برقرار كردنه كه به خاطر ترس از روبرو شدن و شنيدن حرف هايى كه ممكنه به مزاق(درست نوشتم؟!) ما خوش نياد و ما رو به اشتباهاتمون آگاه كنه ترجيح مى ديم كه از اين راه ها به عنوان راه فرار استفاده كرده و گاهى به طور خواسته يا ناخواسته نظرمون رو (كه ممكنه اشتباه هم باشه) به ديگرى تحميل كنيم. خواهش می کنم اگر این مطلب رو تا آخر خوندید نظرتون رو به صورت کامل بنویسید. از همه کسانی که می خونند و نظر میدن سپاسگذارم.(اگه کسی نظر بده!)
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 16:23 توسط کلاغ سبز
|
|
درباره وبلاگ  |
